piątek, 20 września 2019

Warszawa 44 - 20 września 1944

Warszawa, 20.9.1944 - Dramatyczna sytuacja powstańców Czerniakowa

W nocy z 19 na 20.9, wobec niemożności utrzymania dalszej obrony przyczółka posiadanymi siłami, braku amunicji, żywności i wody, ppłk J. Mazurkiewicz ("Radosław") zdecydował się na stopniowy odwrót sił powstańczych z Czerniakowa. Jeszcze tej samej nocy wraz z ok. 200-osobową grupą powstańców, w większości rannych, przeszedł kanałami na Mokotów. Również tej samej nocy inną grupę rannych żołnierzy i powstańców ewakuowano łodziami na brzeg praski. Na Czerniakowie pozostali wraz z żołnierzami I Armii, którymi dowodził mjr Łatyszonek, powstańcy z "Zośki", "Czaty" oraz od "Kryski", dowodzeni przez kpt. Ryszarda Białousa ("Jerzego"). Ostrzeliwani z ciężkiej broni piechoty i z czołgów, bronili ostatnich pozycji.
W ciągu dnia nieprzyjaciel udaremnił ostatecznie próbę utworzenia przyczółka przez żołnierzy przerzuconych poprzedniego dnia zza Wisły w rejon mostu Poniatowskiego.

Jak co roku, przychodzi w stolicy Polski ta chwila, gdy pamięcią sięgamy do sierpniowych i wrześniowych dni roku 1944. Wiele już na ten temat powiedziano i z pewnością ciągle wiele jest do opowiedzenia. Bo o tyle o ile udało się nam jako społeczeństwu spopularyzować zarówno logo Polski Walczącej, jak i inne patriotyczne symbole, w tym także odznaki poszczególnych jednostek AK, do tego stopnia, że występują już niemalże wszędzie. Od różnego rodzaju wlepek i transparentów, murali czy bluz dresowych i t-shirtów o motywach mniej lub bardziej udanych tatuaży nie wspominając.

Zrobiła się swego rodzaju moda na patriotyzm, a przynajmniej na jego deklarowanie. Niestety programy takie jak chociażby „Matura to bzdura” dobitnie obnażają, że za tą popularyzacją nie poszła rzetelna edukacja. Więc z jednej strony można by rzec, że Powstania jest w mediach i popkulturze za dużo, a z drugiej strony zdecydowanie za mało na poziomie merytorycznym.

Nie ma w naszej opinii lepszego sposobu uczczenia tych bohaterów, niezależnie od płci i wieku w jakim do walki 1.08.1944 r. ruszyli, niż dać dostęp do informacji. Stąd jak co roku przystępujemy do akcji publikacji codziennego kalendarium. W tej edycji oprzemy się o rzecz trochę starszą jeśli chodzi o datę jej publikacji, ale w naszej opinii nader ciekawą jeśli chodzi o wybór cytatów opartych na źródłach. Mowa tu o “Kronice Powstań Polskich 1794-1944” wydanej w 1994 r. nakładem wydawnictwa Kronika.

Mamy nadzieję, że te krótkie w swej formie ale bogate w treści merytoryczne wpisy pomogą nam wszystkim lepiej przeżyć te 63 dni pamięci o walczącej Warszawie i jej mieszkańcach. Co nie znaczy, że nie zachęcamy także do udziału w innych ciekawych formach upamiętniania jakie w tym okresie będą miały miejsce, a których z każdym rokiem przybywa. Zaś jeśli komuś będzie zbyt mało informacji, lub będzie czuł niedosyt tylko jednym wpisem dziennie z naszej strony, tego odsyłamy do naszych kalendariów z lat ubiegłych oraz do śledzenia naszych mediów społecznościowych. W miarę możliwości będziemy starali się podsyłać na bieżąco ciekawe propozycje, nie tylko w postaci lektury. 

A teraz ruszajmy w miasto by zapalić światełka na Powstańczych mogiłach, czy pod tablicami na budynkach i skwerach, spotykajmy się na placach i po domach by śpiewać piosenki – ale przede wszystkim okażmy należyty szacunek ciągle jeszcze żyjącym bohaterom – Oni ciągle są wśród Nas! Cześć im i chwała!

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz