sobota, 14 września 2019

Warszawa 44 - 14 września 1944

Warszawa, 14.9.1944 - Operacja "Brzeg Wisły"

Kolejną fazą niemieckiej operacji "Brzeg Wisły" było przejście do generalnego natarcia na tereny usytuowane nad brzegiem rzeki w rejonie Powiśla czerniakowskiego i Żoliborza.
Ogromne straty w ludziach i brak amunicji uniemożliwiły powstańcom Powiśla obsadzenie wszystkich barykad tej dzielnicy. Pod naciskiem sytuacji ppłk "Radosław" podjął decyzję skrócenia linii obrony, ograniczenia jej do stosunkowo niewielkiej przestrzeni wyznaczonej ulicami Okrąg, Czerniakowska i Zagórna, z przesunięciem reszty sił powstańczych ku Wiśle i skupieniem ich tam dla utrzymania przyczółka.
Na Żoliborzu Niemcy zmierzali do poszerzenia stanu swego posiadania przez odepchnięcie jak najdalej od rzeki oddziałów powstańczych na Marymoncie. Po ataku ogniowym napór silnych grup przeciwnika, prowadzony jednocześnie z trzech stron: od Bielan ulicą Słowackiego, Gdańską oraz wybrzeżem Wisły, zmusił oddziały "Żywiciela" do wycofania się poza linię ul. Potockiej. Pozwoliło to nieprzyjacielowi umocnić swoje pozycje nad Wisłą na rozległym odcinku od Bielan aż do ul. Krasińskiego. W opanowanej części Marymontu Niemcy krwawo rozprawili się z ludnością cywilną, mordując ok. 300 osób.
Dowódca Żoliborza meldował do dowództwa okręgu: "na skutek silnego natarcia nieprzyjaciela (...) oddziały własne cofają się z Marymontu, Olearni i Szkoły Gazowej. Poniesiono duże straty".


Jak co roku, przychodzi w stolicy Polski ta chwila, gdy pamięcią sięgamy do sierpniowych i wrześniowych dni roku 1944. Wiele już na ten temat powiedziano i z pewnością ciągle wiele jest do opowiedzenia. Bo o tyle o ile udało się nam jako społeczeństwu spopularyzować zarówno logo Polski Walczącej, jak i inne patriotyczne symbole, w tym także odznaki poszczególnych jednostek AK, do tego stopnia, że występują już niemalże wszędzie. Od różnego rodzaju wlepek i transparentów, murali czy bluz dresowych i t-shirtów o motywach mniej lub bardziej udanych tatuaży nie wspominając.

Zrobiła się swego rodzaju moda na patriotyzm, a przynajmniej na jego deklarowanie. Niestety programy takie jak chociażby „Matura to bzdura” dobitnie obnażają, że za tą popularyzacją nie poszła rzetelna edukacja. Więc z jednej strony można by rzec, że Powstania jest w mediach i popkulturze za dużo, a z drugiej strony zdecydowanie za mało na poziomie merytorycznym.

Nie ma w naszej opinii lepszego sposobu uczczenia tych bohaterów, niezależnie od płci i wieku w jakim do walki 1.08.1944 r. ruszyli, niż dać dostęp do informacji. Stąd jak co roku przystępujemy do akcji publikacji codziennego kalendarium. W tej edycji oprzemy się o rzecz trochę starszą jeśli chodzi o datę jej publikacji, ale w naszej opinii nader ciekawą jeśli chodzi o wybór cytatów opartych na źródłach. Mowa tu o “Kronice Powstań Polskich 1794-1944” wydanej w 1994 r. nakładem wydawnictwa Kronika.

Mamy nadzieję, że te krótkie w swej formie ale bogate w treści merytoryczne wpisy pomogą nam wszystkim lepiej przeżyć te 63 dni pamięci o walczącej Warszawie i jej mieszkańcach. Co nie znaczy, że nie zachęcamy także do udziału w innych ciekawych formach upamiętniania jakie w tym okresie będą miały miejsce, a których z każdym rokiem przybywa. Zaś jeśli komuś będzie zbyt mało informacji, lub będzie czuł niedosyt tylko jednym wpisem dziennie z naszej strony, tego odsyłamy do naszych kalendariów z lat ubiegłych oraz do śledzenia naszych mediów społecznościowych. W miarę możliwości będziemy starali się podsyłać na bieżąco ciekawe propozycje, nie tylko w postaci lektury. 

A teraz ruszajmy w miasto by zapalić światełka na Powstańczych mogiłach, czy pod tablicami na budynkach i skwerach, spotykajmy się na placach i po domach by śpiewać piosenki – ale przede wszystkim okażmy należyty szacunek ciągle jeszcze żyjącym bohaterom – Oni ciągle są wśród Nas! Cześć im i chwała!

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz