czwartek, 5 września 2019

Warszawa 44 - 5 września 1944

Warszawa, 5 .09.1944 - Atak niemiecki na Powiśle

Poprzedzony intensywnym przygotowaniem artyleryjskim i zmasowanymi nalotami atak czterech batalionów SS w sile około 2 tys. ludzi, wspieranych przez czołgi, działa szturmowe i artylerię, doprowadził do zajęcia przez nieprzyjaciela potężnego gmachu PZU przy ul. Kopernika, domów na Sewerynowie, Oboźnej, a następnie Leszczyńskiej, gdzie zginęło wraz z dowódcą 150 żołnierzy AK z kompanii Tadeusza Malinowskiego "Poboga". Resztki powstańców obsadziły fabrykę Fuchsa przy ul. Topiel oraz ul. Drewnianą. Obrońcy zbombardowanej poprzedniego dnia Elektrowni po całkowitym wyczerpaniu amunicji opuścili wieczorem doszczętnie zrujnowane zabudowania. Pod naciekiem sytuacji dowództwo obrony Powiśla świadome powagi chwili, za pośrednictwem rejonowego delegata rządu poinformowało o niej ludność cywilną, zachęcając do przechodzenia poza linię Nowego Światu do Śródmieścia na południe od Al. Jerozolimskich. Zaczął się masowy exodus ludności przez ul. Foksal do dzielnicy śródmiejskiej, która z godziny na godzinę zapełniała się uciekinierami pozbawionymi dachu nad głową i elementarnych środków do życia.


Jak co roku, przychodzi w stolicy Polski ta chwila, gdy pamięcią sięgamy do sierpniowych i wrześniowych dni roku 1944. Wiele już na ten temat powiedziano i z pewnością ciągle wiele jest do opowiedzenia. Bo o tyle o ile udało się nam jako społeczeństwu spopularyzować zarówno logo Polski Walczącej, jak i inne patriotyczne symbole, w tym także odznaki poszczególnych jednostek AK, do tego stopnia, że występują już niemalże wszędzie. Od różnego rodzaju wlepek i transparentów, murali czy bluz dresowych i t-shirtów o motywach mniej lub bardziej udanych tatuaży nie wspominając.

Zrobiła się swego rodzaju moda na patriotyzm, a przynajmniej na jego deklarowanie. Niestety programy takie jak chociażby „Matura to bzdura” dobitnie obnażają, że za tą popularyzacją nie poszła rzetelna edukacja. Więc z jednej strony można by rzec, że Powstania jest w mediach i popkulturze za dużo, a z drugiej strony zdecydowanie za mało na poziomie merytorycznym.

Nie ma w naszej opinii lepszego sposobu uczczenia tych bohaterów, niezależnie od płci i wieku w jakim do walki 1.08.1944 r. ruszyli, niż dać dostęp do informacji. Stąd jak co roku przystępujemy do akcji publikacji codziennego kalendarium. W tej edycji oprzemy się o rzecz trochę starszą jeśli chodzi o datę jej publikacji, ale w naszej opinii nader ciekawą jeśli chodzi o wybór cytatów opartych na źródłach. Mowa tu o “Kronice Powstań Polskich 1794-1944” wydanej w 1994 r. nakładem wydawnictwa Kronika.

Mamy nadzieję, że te krótkie w swej formie ale bogate w treści merytoryczne wpisy pomogą nam wszystkim lepiej przeżyć te 63 dni pamięci o walczącej Warszawie i jej mieszkańcach. Co nie znaczy, że nie zachęcamy także do udziału w innych ciekawych formach upamiętniania jakie w tym okresie będą miały miejsce, a których z każdym rokiem przybywa. Zaś jeśli komuś będzie zbyt mało informacji, lub będzie czuł niedosyt tylko jednym wpisem dziennie z naszej strony, tego odsyłamy do naszych kalendariów z lat ubiegłych oraz do śledzenia naszych mediów społecznościowych. W miarę możliwości będziemy starali się podsyłać na bieżąco ciekawe propozycje, nie tylko w postaci lektury. 

A teraz ruszajmy w miasto by zapalić światełka na Powstańczych mogiłach, czy pod tablicami na budynkach i skwerach, spotykajmy się na placach i po domach by śpiewać piosenki – ale przede wszystkim okażmy należyty szacunek ciągle jeszcze żyjącym bohaterom – Oni ciągle są wśród Nas! Cześć im i chwała!

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz