wtorek, 6 sierpnia 2019

Powstanie 44 - 6 sierpnia 1944

Warszawa, 6.8.1944 - Na Woli i Żoliborzu

Cmentarze kalwiński i ewangelicki kilkakrotnie przechodziły z rąk do rąk. Utrzymano je, ale sytuacja była krytyczna. Nieprzyjaciel zajął Hale Mirowskie, pl. Żelaznej Bramy, zdobył pałac Brühla uwalniając Stehla i Fischera. Sztab Komendy Głównej AK, Delegat Rządu i przewodniczący Rady Jedności Narodowej przenieśli się z fabryki Kamlera na Stare Miasto, do szkoły przy ul. Barokowej 6. Tymczasem na Woli i Ochocie nadal mordowano ludność. M.in. zabito ok. 100 osób spośród rannych przebywających w szpitalu dziecięcym im. Karola i Marii.
W nocy z 5 na 6.8 kanałem ze Śródmieścia przedarła się na Mokotów łączniczka Elżbieta Ostrowska ("Ela"), zapoczątkowując regularną łączność kanałową między tymi dzielnicami. Ustalił się stan posiadania Obwodu Żoliborskiego: od pl. Inwalidów i al. Wojska Polskiego na południe po ul. Potocką na północy. Cały dolny Żoliborz pozostawał pod kontrolą oddziałów powstańczych. Ziemią "niczyją" był Marymont.
W Pruszkowie na terenie warsztatów naprawczych taboru kolejowego Niemcy utworzyli obóz przejściowy dla mieszkańców Warszawy. 6.8 doprowadzono tu pierwsze grupy mieszkańców zniszczonej Woli.


Jak co roku, przychodzi w stolicy Polski ta chwila, gdy pamięcią sięgamy do sierpniowych i wrześniowych dni roku 1944. Wiele już na ten temat powiedziano i z pewnością ciągle wiele jest do opowiedzenia. Bo o tyle o ile udało się nam jako społeczeństwu spopularyzować zarówno logo Polski Walczącej, jak i inne patriotyczne symbole, w tym także odznaki poszczególnych jednostek AK, do tego stopnia, że występują już niemalże wszędzie. Od różnego rodzaju wlepek i transparentów, murali czy bluz dresowych i t-shirtów o motywach mniej lub bardziej udanych tatuaży nie wspominając.

Zrobiła się swego rodzaju moda na patriotyzm, a przynajmniej na jego deklarowanie. Niestety programy takie jak chociażby „Matura to bzdura” dobitnie obnażają, że za tą popularyzacją nie poszła rzetelna edukacja. Więc z jednej strony można by rzec, że Powstania jest w mediach i popkulturze za dużo, a z drugiej strony zdecydowanie za mało na poziomie merytorycznym.

Nie ma w naszej opinii lepszego sposobu uczczenia tych bohaterów, niezależnie od płci i wieku w jakim do walki 1.08.1944 r. ruszyli, niż dać dostęp do informacji. Stąd jak co roku przystępujemy do akcji publikacji codziennego kalendarium. W tej edycji oprzemy się o rzecz trochę starszą jeśli chodzi o datę jej publikacji, ale w naszej opinii nader ciekawą jeśli chodzi o wybór cytatów opartych na źródłach. Mowa tu o “Kronice Powstań Polskich 1794-1944” wydanej w 1994 r. nakładem wydawnictwa Kronika.

Mamy nadzieję, że te krótkie w swej formie ale bogate w treści merytoryczne wpisy pomogą nam wszystkim lepiej przeżyć te 63 dni pamięci o walczącej Warszawie i jej mieszkańcach. Co nie znaczy, że nie zachęcamy także do udziału w innych ciekawych formach upamiętniania jakie w tym okresie będą miały miejsce, a których z każdym rokiem przybywa. Zaś jeśli komuś będzie zbyt mało informacji, lub będzie czuł niedosyt tylko jednym wpisem dziennie z naszej strony, tego odsyłamy do naszych kalendariów z lat ubiegłych oraz do śledzenia naszych mediów społecznościowych. W miarę możliwości będziemy starali się podsyłać na bieżąco ciekawe propozycje, nie tylko w postaci lektury. 

A teraz ruszajmy w miasto by zapalić światełka na Powstańczych mogiłach, czy pod tablicami na budynkach i skwerach, spotykajmy się na placach i po domach by śpiewać piosenki – ale przede wszystkim okażmy należyty szacunek ciągle jeszcze żyjącym bohaterom – Oni ciągle są wśród Nas! Cześć im i chwała!

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz