sobota, 17 sierpnia 2019

Powstanie 44 - 17 sierpnia 1944

Warszawa, 17.8,1944 - Niemcy bombardują kościoły

Nie wytrzymywały uderzeń półtoratonowych pocisków, zamieniają się w olbrzymie zwały gruzu domy Starego Miasta przy ulicach Konwiktorskiej, Franciszkańskiej, Świętojerskiej i Długiej. Samoloty bombardowały Rynek staromiejski oraz ulice Miodową, Kapucyńską, Hipoteczną. Stanęły w płomieniach: katedra św. Jana, kościół Najświętszej Marii Panny na Nowym Mieście, część ratusza przy pl. Teatralnym. Nieprzyjaciel nadal, choć bez powodzenia, szturmował gmach Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowych. Nie powiodły mu się również natarcia na bronioną przez  oddziały ppłk. Jana Szypowskiego ("Leśnika") wraz z plutonami batalionu AK "Czata", remizę tramwajową ani też na barykadę na Lesznie, przeprowadzone pod osłoną grupy spędzonych tam kobiet. Ukryci wokół barykady powstańcy zaskoczyli napastników od tyłu. Kobiety - korzystając z zamieszania - zbiegły na stronę polską. Natomiast w Śródmieściu, gdzie przez cały dzień toczyły się krwawe zmagania w rejonie ulic Towarowej, Wroniej, Grzybowskiej i pl. Grzybowskiego, w ręce wroga dostały się browar Haberbuscha przy ul. Żelaznej, magazyny firmy "Pluton" oraz koszary policji przy ul. Ciepłej. Na Mokotowie oddziały powstańcze obsadziły w nocy "tereny niczyje" w rejonie Sielec i Sadyby.


Jak co roku, przychodzi w stolicy Polski ta chwila, gdy pamięcią sięgamy do sierpniowych i wrześniowych dni roku 1944. Wiele już na ten temat powiedziano i z pewnością ciągle wiele jest do opowiedzenia. Bo o tyle o ile udało się nam jako społeczeństwu spopularyzować zarówno logo Polski Walczącej, jak i inne patriotyczne symbole, w tym także odznaki poszczególnych jednostek AK, do tego stopnia, że występują już niemalże wszędzie. Od różnego rodzaju wlepek i transparentów, murali czy bluz dresowych i t-shirtów o motywach mniej lub bardziej udanych tatuaży nie wspominając.

Zrobiła się swego rodzaju moda na patriotyzm, a przynajmniej na jego deklarowanie. Niestety programy takie jak chociażby „Matura to bzdura” dobitnie obnażają, że za tą popularyzacją nie poszła rzetelna edukacja. Więc z jednej strony można by rzec, że Powstania jest w mediach i popkulturze za dużo, a z drugiej strony zdecydowanie za mało na poziomie merytorycznym.

Nie ma w naszej opinii lepszego sposobu uczczenia tych bohaterów, niezależnie od płci i wieku w jakim do walki 1.08.1944 r. ruszyli, niż dać dostęp do informacji. Stąd jak co roku przystępujemy do akcji publikacji codziennego kalendarium. W tej edycji oprzemy się o rzecz trochę starszą jeśli chodzi o datę jej publikacji, ale w naszej opinii nader ciekawą jeśli chodzi o wybór cytatów opartych na źródłach. Mowa tu o “Kronice Powstań Polskich 1794-1944” wydanej w 1994 r. nakładem wydawnictwa Kronika.

Mamy nadzieję, że te krótkie w swej formie ale bogate w treści merytoryczne wpisy pomogą nam wszystkim lepiej przeżyć te 63 dni pamięci o walczącej Warszawie i jej mieszkańcach. Co nie znaczy, że nie zachęcamy także do udziału w innych ciekawych formach upamiętniania jakie w tym okresie będą miały miejsce, a których z każdym rokiem przybywa. Zaś jeśli komuś będzie zbyt mało informacji, lub będzie czuł niedosyt tylko jednym wpisem dziennie z naszej strony, tego odsyłamy do naszych kalendariów z lat ubiegłych oraz do śledzenia naszych mediów społecznościowych. W miarę możliwości będziemy starali się podsyłać na bieżąco ciekawe propozycje, nie tylko w postaci lektury. 

A teraz ruszajmy w miasto by zapalić światełka na Powstańczych mogiłach, czy pod tablicami na budynkach i skwerach, spotykajmy się na placach i po domach by śpiewać piosenki – ale przede wszystkim okażmy należyty szacunek ciągle jeszcze żyjącym bohaterom – Oni ciągle są wśród Nas! Cześć im i chwała!

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz